Gegrilde sardines met Domecq Manzanilla

Een sardine is een vette vis: het vlees zit vol visvet, en bij het grillen komt dat vet tot aan de huid en wordt het geroosterd. Dat vraagt twee dingen van een wijn, en een manzanilla heeft ze beide. Het eerste is zuur: zonder zuur blijft het visvet in de mond hangen en wordt de derde sardine zwaarder dan de eerste, en het zuur van de manzanilla en de 15 procent alcohol dragen dat vet weg. Het tweede is zout, want op de vis gaat grof zeezout en niets anders, en een wijn met restzoet zou dat zout afvlakken: in het smaakonderzoek verlaagt zoetheid de drempel voor zoutwaarneming met zestig procent, wat het zout minder leesbaar maakt in plaats van meer, terwijl een kurkdroge en zilte manzanilla het omgekeerde doet. Daar komt bij dat de wijn uit dezelfde kustplaats komt waar sardines van de grill een straatgerecht zijn. De Consejo noemt bij manzanilla alles uit de zee en gezouten vis.

Schenk deze manzanilla zeer koud: 6 tot 8 graden volgens de stijlpagina van de Consejo en 5 tot 7 graden volgens de handleiding, bij voorkeur uit een emmer met ijs en water. Gebruik een catavinos of witte-wijnglas van ongeveer 200 milliliter, voor een derde gevuld. Een geopende manzanilla blijft kort goed: ongeveer een week in de koelkast met de fles gesloten. Juist bij een gerecht dat op frisheid drijft, is dat het argument om een pas geopende fles te nemen.