Geroosterde amandelen met Osborne Fino Quinta Sherry

Een geroosterde amandel is in de kern geroosterd eiwit, vet en zout, en precies daar grijpt een fino op aan. Het zout op de noot wordt door het zuur in de wijn scherper waarneembaar, en omdat de wijn geen restzoet meebrengt, blijft die zoutlijn staan in plaats van te verdwijnen in zoetheid. Het vet van de amandel vraagt om iets dat het wegneemt, en daar doet de combinatie van zuur en 15 procent alcohol zijn werk: elke slok zet de mond weer op nul. Tot slot ligt er een aromatische brug. De aceetaldehyde uit de jaren onder de flor geeft de fino een gistige, bijna bittere amandeltoon, zodat wijn en noot in hetzelfde register praten. Osborne noemt op de eigen productfiche amandelen, olijven en gerijpte kaas als combinaties bij deze fles, en de Consejo Regulador zet noten direct achter olijven bij fino.

Schenk deze fino op 6 tot 8 graden; de Consejo houdt in de eigen handleiding 5 tot 7 graden aan en Osborne noemt op de productfiche 8 tot 12 graden, dus binnen die marge kunt u kiezen. Gebruik een catavinos of een witte-wijnglas van ongeveer 200 milliliter, voor een derde gevuld. Houd er rekening mee dat een geopende fino kort goed blijft: ongeveer een week, gesloten en koel bewaard. Daarna verdwijnt juist de bleke frisheid waarom u hem bij deze amandelen schenkt.