Dalmore. Achttien whisky.

The Dalmore ligt bij Alness aan de Cromarty Firth, een kilometer of dertig ten noorden van Inverness. De naam is Gaelisch voor ‘grote weide’. Alexander Matheson, een handelaar die zijn fortuin in Azie had verdiend, liet de distilleerderij in 1839 bouwen op een voormalige boerderij.

In 1867 namen de broers Mackenzie het over, en met hen kwam het wapen dat nu op elke fles staat: een hert met twaalf punten. Dat gaat terug op 1263, toen clanhoofd Colin of Kintail koning Alexander III van een aanvallend hert zou hebben gered. De koning gaf hem daarvoor land, een wapenspreuk en het recht om dat hert te voeren.

In 1917 begon de Britse marine in de zeearm naast de distilleerderij zeemijnen te maken. In 1920 ging het mis: een ontploffing en de brand die volgde verwoestten een groot deel van het terrein. De rechtszaak die Andrew Mackenzie daarna aanspande duurde vijf jaar en kwam tot in het Hogerhuis.

De ketels zijn ongewoon: de wash stills hebben een platte bovenkant in plaats van een zwanenhals, en de spirit stills zijn allemaal verschillend van vorm en formaat.