Wat is het verschil tussen kriek en gewoon fruitbier?

Krieken maken een kriek: zure kersen die in het bier gaan en daar kleur, zuur en steenvruchtaroma aan afgeven.

Een fruitbier kan met elk fruit gemaakt worden, van framboos en perzik tot appel en vlierbes. Zodra het om krieken gaat, heet het bier kriek. Het woord zegt dus iets over de vruchtsoort, niet over de brouwmethode.

Wat er daarna mee gebeurt loopt sterk uiteen, van een gezoet fruitbier tot een droge lambiekblend.

Oude Kriek is een Europees beschermde benaming met vaste eisen, terwijl het woord kriek op zichzelf alleen zegt dat er krieken in het bier zitten.

Voor Oude Kriek geldt: 10 tot 25 procent krieken, kriekensap of geconcentreerd kriekensap op het gewicht van het eindresultaat. De basis is een lambiekblend van gemiddeld minstens een jaar, waarvan het oudste deel minstens een jaar op hout heeft gelegen. Daarna volgt minstens zes maanden hergisting op fles.

De bescherming loopt via de regeling Gegarandeerde Traditionele Specialiteit uit Verordening (EU) 1151/2012.

De basis bepaalt de smaak: een kriek op lambiek is droog en zuur, een kriek op een gewoon bier met toegevoegd fruitsap is meestal zoet.

Lambiek gist spontaan, met gisten en bacteriën uit de omgeving van het Pajottenland en de Zennevallei. Die gisting maakt het bier droog en zuur, en de krieken zetten daar zuur en kleur bovenop. Een fruitbier op een blonde basis of op witbier vertrekt zoeter en blijft dat vaak.

Op het etiket herkent u het aan woorden als lambiek, oude kriek of spontane gisting.

Fruitbier is in de stijlrichtlijnen geen smaak maar een categorie: een basisbier met fruit erin, dat als bier herkenbaar moet blijven.

De BJCP schrijft dat het fruit merkbaar hoort te zijn maar in balans met het bier, en dat het geheel niet naar een kunstmatig product mag smaken. Vaste cijfers voor alcohol en bitterheid staan er niet bij, want die volgen het basisbier.

Voor fruitlambiek geldt wel een bereik: 5 tot 7 procent alcohol en 0 tot 10 IBU.

Begin met een gezoete kriek als u zoet gewend bent, en met een oude kriek als u van droog en zuur houdt.

Tussen die twee zit een grote afstand. Een gezoete kriek is toegankelijk en fruitig; een oude kriek vraagt gewenning en doet eerder denken aan een droge wijn met kersen. Wie ertussenin wil zitten, komt uit bij een kriek op lambiekbasis die licht gezoet is.

Schenk kriek goed koel uit in een tulpglas, zodat het aroma vrijkomt.