Wat is compound gin?

Compound gin is de vaktaalnaam voor gin die onder categorie 20 van bijlage I van Verordening (EU) 2019/787 valt: aroma’s in landbouwethylalcohol, zonder herdistillatie.

De maker begint met landbouwethylalcohol van minstens 96 procent. Daar gaat jeneverbes in, door weken of door het toevoegen van aroma’s en aromatiserende preparaten. Daarna wordt de drank met water op sterkte gezet. Een tweede distillatie komt er niet meer aan te pas.

De smaak moet overwegend die van jeneverbes zijn. Dat is geen vrije keuze van de maker, maar een eis uit de categorie zelf.

Nee, het woord compound komt in de verordening niet voor; bijlage I kent de namen jeneverbesgedistilleerd, gin, gedistilleerde gin en London gin.

Compound is vaktaal. In Engelstalige vakliteratuur dient het woord om gin uit categorie 20 te onderscheiden van gin die wel opnieuw gedistilleerd is. Op een etiket ziet u het daarom bijna nooit staan.

Staat er alleen de naam gin op een fles, dan hoeft er niet geherdistilleerd te zijn. Dat is precies wat het woord compound in de vakwereld aanduidt.

Het verschil zit in de herdistillatie: categorie 20 mag de aroma’s aan de alcohol toevoegen, categorie 21 moet met de botanicals opnieuw distilleren.

Bij categorie 21 mag dat herdistilleren in delen gebeuren, waarna de destillaten weer worden samengebracht. Aroma’s mogen er daarna nog bij, maar pas aan het destillaat. London gin, categorie 22, gaat een stap verder: herdistilleren met uitsluitend natuurlijke botanicals, en de drank mag niet gekleurd worden.

Alle drie de categorieen vragen minstens 37,5 procent alcohol. De herdistillatie is dus het onderscheid, niet de sterkte.

Een gin moet minstens 37,5 procent alcohol per volume hebben; blijft een drank daaronder, dan mag de wettelijke naam gin er niet op.

De verordening houdt voor een gedistilleerde drank in het algemeen 15 procent aan als ondergrens. Gin heeft een eigen, hogere grens, en die geldt voor categorie 20, 21 en 22 gelijk.

Op het etiket staat het effectieve alcoholvolumegehalte altijd vermeld. Leest u daar minder dan 37,5 procent, dan kan de wettelijke naam gin niet kloppen en gaat het om een andere categorie.

Kijk naar de wettelijke naam op het etiket: staat er alleen gin, dan is herdistillatie niet verplicht geweest; staat er gedistilleerde gin of distilled gin, dan wel.

London gin of London dry gin wijst op categorie 22. Het alcoholpercentage staat er altijd bij; is dat lager dan 37,5 procent, dan kan de naam gin niet kloppen.

Woorden als premium, handcrafted of small batch zeggen niets over de categorie. Ze staan niet in de verordening en leggen de maker dus ook niets op.

Een fles heet gin-likeur zodra hij niet aan de gin-categorie voldoet, meestal omdat hij onder 37,5 procent blijft; likeur is in bijlage I een eigen categorie met eigen regels.

Zoeten alleen maakt van gin nog geen likeur. Wel vervalt dan de aanduiding dry: die mag er pas op als er niet meer dan 0,1 gram zoetstof per liter is toegevoegd, berekend als invertsuiker.

Zo’n fles kan goed smaken, maar hij valt onder een andere wettelijke naam. Houd daar bij een cocktail rekening mee: een likeur brengt zoet en een lager alcoholpercentage mee.