Wat is koffielikeur?

Koffielikeur valt onder categorie 33 van bijlage I bij Verordening (EU) 2019/787, de categorie likeur. Een eigen wettelijke categorie voor koffielikeur bestaat niet.

Bijlage I bij die verordening kent 44 categorieën gedistilleerde dranken, van brandewijn tot honingnectar. Koffie komt daarin niet als eigen categorie voor.

Voor een fles die koffielikeur heet, gelden dus dezelfde eisen als voor elke andere likeur: een minimum alcoholgehalte, een minimum aan zoetstof en regels over de benaming op het etiket.

Likeur bevat minimaal 15 volumeprocent alcohol. Dat minimum staat in categorie 33 van bijlage I bij Verordening (EU) 2019/787 en geldt daarmee ook voor koffielikeur.

Artikel 2 van dezelfde verordening eist voor elke gedistilleerde drank minimaal 15% alcohol. De enige uitzondering in de verordening is eierlikeur, categorie 39, waarvoor 14% volstaat.

De Nederlandse Alcoholwet legt de grens op dezelfde plek. Sterke drank is daar drank die bij 20 graden Celsius voor vijftien of meer volumeprocenten uit alcohol bestaat.

In de koffieselectie in Bathmen loopt het alcoholgehalte van 14,9% tot 34%. Het soortveld in onze eigen index is een schapindeling en geen wettelijke benaming. Wat onder de 15% blijft, draagt op het etiket de benaming die bij zijn eigen categorie hoort.

Likeur bevat minimaal 100 gram zoetstof per liter, uitgedrukt als invertsuiker. Dat is de wettelijke ondergrens voor koffielikeur en niet het werkelijke suikergehalte van een fles.

De verordening kent twee lagere drempels. Voor kersen- en morellenlikeur waarvan de alcohol uitsluitend uit kersen- of morellenbrandewijn bestaat, geldt 70 gram per liter. Voor likeuren die uitsluitend met gentiaan, een vergelijkbare plant of absintalsem zijn gearomatiseerd, geldt 80 gram per liter.

Koffielikeur hoort bij geen van beide uitzonderingen, dus geldt de 100 gram per liter. Een bovengrens staat er niet in de verordening. Ter vergelijking: een likeur met de benaming crème de, gevolgd door de naam van een vrucht, vraagt minimaal 250 gram zoetstof per liter, en crème de cassis meer dan 400 gram per liter.

Nee. De benaming likeur mag worden aangevuld met de naam van het aroma of het levensmiddel dat de overheersende smaak geeft, maar die smaak moet uit een natuurlijke bron komen.

Punt f van categorie 33 stelt die voorwaarde: de smaak komt van aromatiserende levensmiddelen, aromapreparaten en natuurlijke aromastoffen. Artikel 10 van de verordening staat een samengestelde benaming met het woord likeur alleen toe als het eindproduct ook aan categorie 33 voldoet.

Voor een aantal vrucht- en plantenlikeuren geldt de eis van natuurlijke aromastoffen voor de hele fles. De verordening noemt onder meer ananas, citrusvruchten, kers, morel, zwarte bes, framboos, blauwe bosbes, duindoorn, moerbei, veenbes, gentiaan, munt, anijs en génépi. Koffie staat niet in die opsomming.

Op de fles staan verplicht het alcoholvolumegehalte, de benaming van het product, de netto-inhoud en eventuele allergenen.

Een ingrediëntenlijst en een voedingswaardevermelding zijn voor sterke drank niet verplicht; voor wijn geldt die verplichting wel. Het werkelijke suikergehalte van een koffielikeur staat daarom vaak niet op het etiket.

Wie wil weten hoe zoet een fles is, of waar de koffie in de fles vandaan komt, kan dat in de winkel aan de Brink navragen. Wij verstrekken geen alcohol aan wie nog geen 18 jaar is, dus neem een identiteitsbewijs mee als daar twijfel over kan bestaan. NIX18.