The Ultimate. Zevenentwintig whisky’s.

De familie Van Wees zit sinds 1921 in de handel; het bedrijf begon met tabak. Han van Wees ging in de jaren zestig Schotse single malt importeren, in een tijd dat vrijwel niemand in Nederland wist wat dat was. In 1994 bracht het huis de eerste flessen onder de naam The Ultimate uit.

Maurice van Wees leidt het bedrijf nu, met zijn dochter Julie en zoon Joël als vierde generatie erbij. De vaten komen uit eigen voorraad en uit die van Signatory. De keuze wordt gemaakt op wat het vat met de whisky heeft gedaan, niet op de naam die op het etiket komt te staan — en dat verklaart waarom er distilleerderijen in de reeks zitten die zelf nauwelijks flessen uitbrengen.

Alles gaat ongefilterd de fles in, op kamertemperatuur gebotteld. Naast de gewone reeks is er de Rare Reserve, voor vaten die moeilijker te vinden zijn en hoger geprijsd staan. Zoals Maurice van Wees het zelf zegt: distilleerderijen sluiten en laten een erfenis achter die het huis onder dat etiket probeert te bottelen.

Distilleerderijen sluiten en laten een erfenis achter. Die proberen we onder het Rare-etiket te bottelen.

De naam. Meestal die van de distilleerderij. Staat er Unnamed Orkney, Whitlaw, Staoisha of Ardlaird, dan mag de distilleerderij niet genoemd worden en gebruikt de bottelaar een vervangende naam. Dat zegt niets over de kwaliteit, alleen iets over de afspraken bij de aankoop van het vat.

Het jaartal. Het jaar waarin de whisky gestookt is, niet het jaar van bottelen. Staat er een leeftijd bij, dan gaat het om de tijd tussen die twee.

Het vatnummer. Elke fles komt uit één vat; het nummer maakt de partij herleidbaar. Staan er meerdere nummers, dan zijn een paar vaten van dezelfde jaargang samengevoegd.

De sterkte. 46 procent is de vaste bottelsterkte van het huis. Staat er een ander getal, dan is het vat onverdund gebotteld en verschilt de sterkte per partij.