Sloe gin

Sloe gin is gin waarin sleedoornbessen hebben getrokken. De sleedoorn, Prunus spinosa, is een struik uit de rozenfamilie. De Royal Botanic Garden Edinburgh beschrijft de vrucht als blauwzwart en voor mensen bitter en oneetbaar; de bessen zijn in de herfst aan de struik te vinden en worden gebruikt om dranken op smaak te brengen, met sloe gin als bekend voorbeeld.

In het Engels heten de bessen sloes, vandaar de naam. In het Nederlands ziet u soms ook sleedoorngin, maar op de etiketten in de winkel staat vrijwel altijd sloe gin.

Verordening (EU) 2019/787 regelt de gedistilleerde dranken in de Europese Unie. In bijlage I staat sloe gin als categorie 35. Volgens die tekst is sloe gin een likeur, gemaakt door maceratie van sleedoornbessen in gin, met eventueel toegevoegd sap van sleedoornbessen. Het minimale alcoholgehalte is 25 procent.

De verordening stelt nog twee eisen. Bij het maken van sloe gin mogen alleen natuurlijke aromastoffen en aromatische preparaten worden gebruikt. En de wettelijke benaming mag worden aangevuld met het woord likeur. Sloe gin heeft hiermee een eigen definitie, los van de categorieën voor gin zelf.

Juridisch is sloe gin een likeur. De verordening noemt het letterlijk zo, en geeft het een eigen categorie naast gin. Gin moet minimaal 37,5 procent alcohol hebben; voor sloe gin ligt de ondergrens op 25 procent. Een gewone likeur hoeft volgens dezelfde verordening minimaal 15 procent te halen, dus sloe gin zit daar tussenin.

De gin is wel het vertrekpunt. Zonder gin geen sloe gin: de bessen moeten in gin trekken. Dat maakt het in de praktijk een drank die bij gin in het schap staat, ook al valt hij wettelijk onder de likeuren.

De basis is eenvoudig: bessen in gin laten trekken. Hayman's in Engeland laat in het wild geplukte sleedoornbessen tot vier maanden trekken in de eigen London dry gin en bottelt de sloe gin op 26 procent. De Gin Guild noemt voor dezelfde fles een trektijd van drie tot vier maanden volgens een oud familierecept.

Niet elke maker houdt het bij trekken alleen. Rutte in Dordrecht maakte zijn sloe gin volgens het huis voor het eerst in de jaren zeventig, met bessen uit de Biesbosch. Rutte gebruikt de klassieke methode, maar destilleert de bessen daarnaast ook: de fles is een blend van op gin getrokken bessen, een destillaat van sleedoornbessen en een klein deel moutwijn en kruiden.

Puur, met tonic of met bubbels. Hayman's noemt sloe gin puur, met een tonic met citrus of met mousserende wijn. Voor een Sloe Royale schenkt het huis 35 ml sloe gin in een flûte en vult die aan met mousserende wijn. Rutte noemt eveneens een Sloe Royal en een sloe gin met tonic.

Volgens de Gin Guild wordt sloe gin klassiek rond de feestdagen gedronken. Dezelfde bron noemt een Sloe Gin Cooler: 50 ml sloe gin in een longdrinkglas met ijs, aangevuld met bitter lemon. Hayman's gebruikt sloe gin ook in de keuken, in plaats van rode wijn in een stoofpot van hert of eend.

In de winkel staan nu 6 flessen sloe gin, uit Engeland, Schotland, Frankrijk, Duitsland en Nederland. Uit Engeland komen Hayman's Sloe Gin en Berkshire Botanical Sloe Gin. Pickering's Sloe Gin komt uit Schotland, Nusbaumer Jos'Berri Sloe Gin uit Frankrijk en Rammstein Sloe Gin uit Duitsland. Uit Nederland staat Rutte Sloe Gin in het schap, uit Dordrecht.

Wilt u weten hoe een fles is gemaakt, of zoekt u een sloe gin voor een cocktail of een cadeau? Bel gerust of kom langs bij ’t Bockje aan de Brink 2 in Bathmen.

De winkel staat aan de Brink 2 in Bathmen. Open dinsdag tot en met vrijdag van 09.00 tot 18.00 uur en zaterdag van 09.00 tot 17.00 uur. Voor advies belt u 0570 541 278 of mailt u naar info@bockje.nl.