Whisky wordt inmiddels op vrijwel elk continent gemaakt, maar drie landen bepalen nog altijd het beeld. Ze werken met dezelfde grondstoffen en komen toch heel ergens anders uit.
Schotland
Schotland heeft de meeste distilleerderijen en de strengste regels. Minimaal drie jaar op eikenhout, gestookt en gerijpt in Schotland, geen kleurstof behalve karamel, geen versnellers. Malt whisky gaat er doorgaans twee keer door de ketel.
Het land wordt meestal in streken verdeeld: Speyside, Highlands, Lowlands, Campbeltown en Islay. Die indeling is geografisch, niet smaaktechnisch, maar er zit wel iets in. Op Islay wordt de gerst vaak boven een turfvuur gedroogd, en dat geeft de rokerige toon waar het eiland om bekend staat.
Ierland
Ierse whiskey wordt vaak drie keer gedistilleerd in plaats van twee. Dat levert een lichter, zachter destillaat op. Ierland kent daarnaast een categorie die nergens anders bestaat: single pot still, gemaakt van een mengsel van gemoute en ongemoute gerst in een pot still. Die ongemoute gerst geeft een kruidige, wat olieachtige toon.
Het aantal Ierse distilleerderijen is de laatste twintig jaar hard gegroeid, na een periode waarin er nog maar een handvol over was.
Japan
De Japanse whiskytraditie begint in de jaren twintig van de vorige eeuw en is naar Schots model opgezet. Het grote verschil zit in de werkwijze: Japanse huizen ruilen onderling nauwelijks vaten, en maken daarom binnen een eigen distilleerderij veel verschillende soorten destillaat, met wisselende ketelvormen en gistsoorten.
Sommige huizen rijpen op mizunara, Japanse eik. Dat hout is poreus en lastig te bewerken, en geeft een heel eigen toon af.
Let op: het woord Japans op een etiket zei lang niet altijd iets over waar de whisky vandaan kwam. Sinds 2021 hanteert de Japanse branchevereniging een definitie, maar die is niet wettelijk afdwingbaar. Kijk dus naar de naam van de distilleerderij, niet naar het land alleen.
In ons assortiment staan flessen uit alle drie de landen. Kijk bij whisky of bel ons op 0570 541 278.
