Highland Park. Achtentwintig whisky’s.

Highland Park ligt bij Kirkwall op Orkney en is de meest noordelijke distilleerderij van Schotland, dichter bij Oslo dan bij Londen. De naam verwijst niet naar de Hooglanden maar naar High Park, het stuk grond boven de stad waar het begon. Volgens de overlevering was dat het werk van Magnus Eunson, kerkbediende en slager overdag, whiskysmokkelaar ’s nachts, die zijn vaten onder de preekstoel verstopte terwijl de belastingman zijn huis doorzocht.

Twee dingen maken de whisky. Het huis mout nog een deel van de gerst zelf op eigen vloeren, en droogt die boven turf uit Hobbister Moor, elf kilometer verderop. Door de wind groeien er op Orkney nauwelijks bomen, dus die turf bestaat niet uit vergaan hout maar uit heide. Dat geeft een rook die floraal en zoet is in plaats van medicinaal, heel anders dan Islay en veel subtieler.

Voor de vaten gaat het huis nog verder: het koopt zelf Amerikaans en Europees eiken, laat daar in Spanje vaten van maken, die vervolgens twee jaar met oloroso worden gevuld en daarna leeg terug naar Orkney gaan. Er wordt geen karamel toegevoegd; elke kleur in de fles komt uit het hout.

Ongeveer een vijfde van de mout is geturfd. Juist daardoor is de rook een ondertoon en nooit de hoofdrol.